#2

arcade-fire-reflektorArcade FireReflektor [Merge]

Released: 28 October 2013

Length: 85:22

Producer: James Murphy, Markus Dravs, Arcade Fire

Πριν ξεκινήσω, μια υπόμνηση, μια ευχή,  ένας τίτλος τραγουδιού και μια υποσημείωση με την οποία και τελικά, δηλαδή αρχικά, θα ξεκινήσω (Χέγκελ, η εκδίκηση). Δεν ήταν αυτή η μοίρα αυτού του ποστ. Ή μάλλον ήταν… Η υπόμνηση: το δυο θα μπορούσε να είναι τρια και αντίστροφα. Η ευχή: αυτό το ποστ και το “ένα” που ακολουθεί (κι άλλο ένα ποστ που είναι ήδη έτοιμο και θα ανέβει πριν από το ένα, μπορεί αμέσως μετά από αυτο) να είναι τα τελευταία λόγια που γράφονται εδώ. Είναι μωρέ αυτό που υποπτεύομαι εδώ και καιρό (και το χω υποπτευθεί ξανά στο παρελθόν και ξανα και ξανά), αυτή την αίσθηση πως θα μείνουμε στην ιστορία ως η γενιά που δεν κατάφερε να διαχειριστεί την πληροφορία, ότι δηλαδή αυτά τα καλώδια έχουν σφίξει το λαιμό κι ότι ίσως να ήρθε ο καιρός να κοπούν κάπως, έστω με τσεκούρι μινιατούρα, έστω και μ’ένα ληπ οφ φεηθ, ένα ανάποδο σάλτο μορτάλε (για να γίνουμε ιμμορτάλε).  Και στο βάθος, θα προτιμούσα να παίζει “It’s Never Over”, ω ναι, σε σένα το λέω Ορφέα. Δυο ευκαιρίες ακόμα λοιπόν, δυο πατήματα, αν τα βρεις σωστά τότε μπορεί και να καρφώσεις, ναι σε σένα το λεω καλέ μου NBAer. Εγώ πάλι έχω μείνει στο Νίκο Γκάλη, γι’αυτό ίσως και να τσινάω έτσι, είναι βαρύ το φορτίο της τρίχας στον ώμο (και του τριπλού σπασίματος). Ο τίτλος: “Time has come today” και πόσο θέλω να το συνεχίσω, να πω ότι οι νεες καρδιές παίρνουν το δρόμο τους. Κι εκεί κάπου κωλώνω, με σταματάνε τριανταεφτά γραμμές στον τοίχο του κελιού μου, μια δυο, τρεις, τέσσερις κι η πέμπτη διαγώνια, ναι αυτές οι γραμμές. Και μετά σκέφτομαι, καρδιά σου λεει ρε βλάκα, βλάκα, που στη φύλαγε… Θα την αφήσω καμιά μέρα (την καρδιά) σε κάνα πεζοδρόμιο, μπορεί και στο δρόμο, σα μπανανόφλουδα, να την πατήσει κάνας ένστολος (ναι κι αυτός με το κουστούμι, ένστολος κι αυτός) μπάς και σωθούμε. Ναι ξέρω, χρειάζονται περισσότερες μπανανόφλουδες για να γυρίσει. Και μετά γυρνάς στο “So love is real like a disease”, όλα καλά, πάμε…

Arcade-Fire-ReflektorΗ υποσημείωση: Haters Gonna Hate. Μα πάντα όμως ρε; Και κάπως έτσι, φτάσαμε στο σημείο να υπερασπιζόμαστε τους αδελφούς Butler και την παρέα τους. Δηλαδή μια παρέα από ανθρώπους πλούσιους σε χρήμα, φήμη, επιτυχία, που έχουν ό,τι ποθεί η ψυχή τους και κάνουν αυτό που γουστάρουν στη ζωή τους. Και γιατί να την υπερασπιστείς θα μου πεις. Όχι, όχι φίλε μου, δεν πάει έτσι, μπορεί να ζηλεύω, ζηλεύεις, ζηλεύουμε, αυτο όμως δεν αποτελεί κριτήριο με το οποίο ακούμε μουσική. Γιατί τότε θα καταλήγαμε να ακούμε μόνο τον εαυτό μας να μουρμουράει ρυθμούς του Μπετόφεν, μη σου πω τον εθνικό ύμνο, στην τουαλέτα, πάντα σε αυτήν. Επίσης, ούτε το γεγονός ότι οι Arcade Fire έχουν την τύχη να είναι σε μια μεγάλη δισκογραφική (δηλαδή σε ένα παγκόσμιο τέρας διανομής και διάχυσης νοτών) αποτελεί κριτήριο, πάτημα για να κρίνεις τη δουλειά τους, για να τους κατακρίνεις τόσο πολύ. Μα τι πάθανε φέτος ρε φίλε; Τη μια σου λένε ότι είναι πολύ ντίσκο ο δίσκος. Ε και; Κι εγώ σου λεω πως ας πούμε το “Flashbulb Εyes” είναι punk, ότι είναι reggae, ότι είναι ρέγγα, μα πόση σημασία έχουν όλα αυτά; Που είναι πανκ και ρέγγε. Τη άλλη σου λένε “το ρηφλέκτορ δεν είναι τόσο καλό όσο το σάμπαρμπς (sic). Κι εγώ σου λεω πως ξέρω κάποιους που λένε πως σαν το Funeral κανένα. Ή να σου πω για τη δική μου προτίμηση, το Neon Bible. Kοίταξε να δεις, το παρελθόν είναι όντως μια μπάλα καταδίκου που μας εμποδίζει να δούμε καθαρά το σήμερα. Κι οι Arcade Fire, πέρα από το γεγονός ότι γράφουν και παίζουν πολύ καλή μουσική, είναι ο ήχος της ποπ/ροκ του σήμερα, τους βλέπουμε να μεγαλώνουν μπροστά μας, μαζί μας, εμείς τους ταϊζουμε για την ακρίβεια. Μπορεί να μη σου αρέσει, να έχεις τα δικά σου γούστα, να να να να να life is life. Μην προσπαθείς όμως να πείσεις εκείνους που γουστάρουν πως είναι μαλακία να γουστάρουν γιατί το μόνο που θα καταφέρεις είναι να τους κάνεις να γουστάρουν ακόμα περισσότερο, τόσο καλά.

url Μπορεί βέβαια να θες να μιλήσουμε για τους Brainticket. Ε όχι τώρα ρε φίλε, αλλη μέρα. Και κάπως έτσι παω για τσιγάρα και δεν επιστρέφω ποτέ. Κατα τα άλλα κι επί της ουσίας, οι Arcade Fire δημιούργησαν ακόμα έναν όγκο υπέροχων, περίτεχνα δεμένων, ήχων και εικόνων, πιασάρικο, catchy, χαχαχα, ναι μπορεί και να γελάσεις αν τον ακούσεις, δεν είναι όλες οι ώρες για νταρκίλα ρε παιδάκι μου,  κι ας μην πήγαίνουν καλά τα πράγματα, κι ας βυθίζεσαι, ένα χέρι να σε τραβήξει, δεν το θες, μια οικεία μελωδία δεν τη χρειάζεσαι; Ναι απ’αυτή που ακούν οι πολλοί, δεν τρέχει, έλα, άραξε μαζί μας. Και το μενού, έχει απ’όλα, έχει τον James Murphy στην παραγωγή, έχει ανάποδα hidden tracks που πρέπει να τα γυρίσεις μόνος σου (ξέρεις πως πάει, ανοίγεις την κασέτα με κατσαβιδάκι, αναποδογυρίζεις την ταινία, ξαναβιδώνεις την κασέτα. Είδες που στα λεγα, το έχει ήδη κάνει κάποιος στο youtube), έχει χορευτικά, τεράστιες μάσκες, ιντεράκτιβ βίντεα, τους Reflektors και το καλό συναπάντημα. Σε μιάμιση ώρα περίπου, σαν ταινία, καναδική, απ’αυτες που θα παίξουν στο Sundance αλλά δε συμμετέχουν στη διαγωνιστική διαδικασία γιατί ο σκηνοθέτης έχει γίνει φίρμα και γυρνάει πλέον μπλοκμπάστερς.

Well I’m confused, am I a normal person? Απόλυτα φίλε μου. Προσπάθησε για μια φορά να μην κάνεις σα μανιακός, μη γίνεσαι δράκος του εαυτού σου, μη σε βιάζεις, χάνεις νότες. Sometimes it moves so fast, how can you move so slow? Αυτό είναι ρε φίλε, μας έχει αποσυντονίσει όλο αυτό. Να προσπαθούμε να είμαστε οι πρώτοι που ακούσαμε αυτό το τραγούδι, που είδαμε αυτή την ταινία, που πήγαμε εκείνο το ταξίδι. Πότε θα το κάνουμε αυτό το βήμα μωρέ; Αυτό της ανοχής, την κατανόησης, για τέτοια απλά πράγματα, για ένα τραγούδι. Πότε θα αποδεχτούμε τον άλλο; Νοιώθω πως είμαστε τόσο ρατσιστές μερικές φορές. Ακόμα κι όταν καταγγέλουμε ρατσιστικές συμπεριφορές. Κι εκεί κολλάς, γιατί βλέπεις το αδιέξοδο, το πόσα χρόνια απαιτούνται, πόσες δεκαετίες, εκατονταετίες. Και λες δε γαμιέται, θα συνεχίσω στην ασφάλεια αυτών που έχω μάθει να κάνω. Όχι εντάξει, δε θα σε πρήξω άλλο, έχει μείνει ακόμα ένα ποστ άλλωστε. I’ll follow you Joan, στο υπόσχομαι.

Here comes the night time, here comes the night again.

Advertisements
This entry was posted in Uhmmmm and tagged , . Bookmark the permalink.

Anything to say?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s