Grimes – Visions [4AD/Arbutus, 2012]

Βαρέθηκα να περνάνε οι μέρες και να περιμένω πότε θα έρθει η επιφοίτηση μπας και γράψω κάτι νεο. Δεκαπέντε μέρες και βάλε, μαζεύτηκε σωρός μουσικός, ανεξέλεγκτος. Αρχίζω να πετάω πράμα σιγά σιγά γιατί αλλιώς βούλιαξε το μπλόγκ.
Και κρατιέμαι ρε φίλε, κρατιέμαι γιατί στην περίπτωση του Visions της Grimes, με δυσκολία συγκρατιέται ο ενθουσιασμός μου. Είναι αυτό το ίδιο συναίσθημα, που ίπτασαι όταν ανακαλύπτεις ένα δίσκο που γουστάρεις να ακούς από την αρχή μέχρι το τέλος, απ’ αυτούς, ξέρεις εσύ. Πως όμως θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη η σκληρή δουλειά της Claire Boucher που μέσα σε δυο χρόνια κυκλοφορήσε τρια αλμπουμς, το Geidi Primes, το Halfaxa και το Darkbloom, όλα στην Arbutus Records. Και κάπου εκεί σκάει η 4AD και σου λέει “όπα κοπελιά, έλα εδώ, τον τέταρτο θα στον φτιάξω εγώ”, κάτι θά ξέρουν αυτοί, δε συμφωνείς; Και κάπως έτσι, την κατάλληλη στιγμή, ο κατάλληλος καλλιτέχνης σε συνεργασία με την κατάλληλη εταιρεία κυκλοφορούν διαμάντι ονόματι Visions. Ας βάλουμε πρώτα το “Oblivion” να παίζει και στη συνέχεια τα πράματα στη θέση τους.

Ακούσα κάποιον να φωνάζει από μακρυά “χιπστεριά χιπστεριά”, σα να πέφτει δέντρο. Καταρχάς, ακόμα προσπαθώ να καταλάβω με ποια κριτήρια χαρακτηρίζουμε μια μουσική έτσι, ίσως να είναι κι αυτός ο λόγος που υιοθετήθηκε ο όρος, επιτυγχάνει να θολώσει ακόμα περισσότερο τα θολωμένα νερά του μουσικού βυθού (που έχει πλεον μαζέψει τόσο πράμα που είσαι αναγκασμένος να κολυμπήσεις σε σκατά για να βρεις αυτό που σου αρέσει, αν το βρεις). Ας το αφήσω στην άκρη. To θέμα είναι απλό, το Visions είναι ο δίσκος που χρειαζόμουν για να βγω από το μουσικό αδιέξοδο, η αφορμή για ένα ποστ, γι’αυτό το ποστ. Και τί είναι είπαμε το Visions; Είναι pop, είναι ηλεκτρονικό, δεν είναι lofi, αν θες να μιλήσουμε για το είδος. Μοιάζει αθώο, πρέπει να είναι. Και αφελές. Σίγουρα. Από δεκατρία κομμάτια αποτελείται, έχει intro έχει και outro. Ενδεικτικά, το Symphonia IX (My Wait Is U) σε παραπέμπει σε New Order εποχής Power, Corruption & Lies. Το ίδιο και το Nightmusic μια πρέζα πιο synthpoop. Μπορείς επίσης να θαυμάσεις την (και να αναπαυτείς στην) ατμόσφαιρα του Be A Body (侘寂). Ή να αντιληφθεις την ενέργεια του διάρκειας 1:48 Eight ή την αφέλεια του Vowels = space and time. Προσωπικά κόλλησα με τα Genesis και Circumambient. Δεν ξέρω ρε φίλε, η Grimes νιαουρίζει, είναι ένα παιδάκι πίσω από ένα μικρόφωνο και παίζει με τα μπλιμπλίκια. Το Visions είναι σαν κάτι που περίμενα. Είναι αισιόδοξο, ξεχασιάρικο, μοιάζει αληθινό. Κι ας σε παραμυθιάζει όλη την ώρα. Με λίγα λόγια, συστήνεται ανεπιφύλακτα. Για το τέλος ας θυμηθούμε λίγο τη “Vanessa”, γιατί και το μάτι έχει ανάκγη από μάτι κι η κινούμενη εικόνα δείχνει κι αυτή την ομορφιά.
ΥΓ Μήπως θα ταν καλή ευκαιρία να τη φέρει κάποιος από τα μέρη μας μιας και είναι και σε φάση περιοδείας; Γιατί Primavera, μόνο κάτι μεγιστάνες ξέρω που θα τη δουν εκεί.

Advertisements
This entry was posted in New Release and tagged , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Grimes – Visions [4AD/Arbutus, 2012]

  1. Ένδεια says:

    και γαμώ τα electro

  2. Jon Lemonn says:

    ε, δεν είναι; 🙂

  3. UrbanToilet says:

    και γαμώ τα albums

  4. Pingback: #02 | nO fUtUrE wItHoUt MusiC

Anything to say?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s