Best of 2011 #2


RadioheadThe King of Limbs [Self-released]
Released: February 18, 2011
Length: 37:23
Producer: Nigel Godrich
Όταν πρωτοκυκλοφόρησε το King of Limbs κάποιοι, ανάμεσα στους οποίους κι εγώ, βιάστηκαν να το κατηγορήσουν για τη μικρή του διάρκεια. Ναι, αρχικά μοιάζει αυτό το άλμπουμ με μια ξεπέτα, ένα session μια κι έξω, άλλωστε κι οι ίδιοι κάπως έτσι περιέγραψαν τη διαδικασία της ηχογράφησης. Τριάντα επτά λεπτά είναι λίγα θα πεις, δεν είναι και πολλά. Κι όμώς, κοίτα πιο προσεκτικά… Ενταξει, το παραδέχομαι με τους Radiohead αναβιώνει ο οπαδισμός. Δεν πρόκειται όμως να κακοποιήσω αυτό εδώ το κείμενο, αυτόν εδώ το δίσκο, με πληροφορία άχρηστη, για παλιούς δίσκους και νέα ρεύματα. Προέχει όμως να ξεκαθαριστει τί άκριβώς είναι το King of Limbs. Γιατί πρώτα απ’όλα, σίγουρα δεν είναι μόνο τα οκτώ τραγούδια που κυκλοφόρησαν το Φλεβάρη, το “Give up the ghost“, το “Separator“, το “Codex“, το “Morning Mrs Magpie” που μοιάζουν να έχουν γραφτεί διαδικαστικά και βιαστικά από τους Radiohead, αν όμως είχαν κυκλοφορήσει από τους Ωραιοθωράξ Ωκαταρινεταμπελατσιτσίξ θα αντιμετωπίζονταν με διθυραμβικές κριτικές, τα γνωστά καραγκιοζιλίκια. Το King of Limbs λοιπόν μπορεί να πάει ακόμα πιο πέρα. Για παράδειγμα, τα “Supercollider” και “Butcher” που κυκλοφόρησαν πόσο, δυο μήνες αργότερα, θα πρέπει να προστεθούν κι αυτά στο λογαριασμό, αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα του οξφορδιανού κουιντέτου. Μην ξεχνάς επίσης πως τον Ιούλιο η μπάντα έπαιξε το δίσκο στο υπόγειο του παραγωγού τους Nigel Godrich, το είχαν ξανακάνει και με το In Rainbows. Σ’αυτό το session ήταν που πρωτόπαιξαν και το “Staircase“, προσωπικά το θεωρώ ένα από τα καλύτερα κομμάτια που έχουν γράψει. Σχεδόν ταυτόχρονα άρχισαν να κυκλοφορούν και τα remixes του King of Limbs με συμμέτοχες από Modeselektor, SBTRKT, Four Tet, Caribou και τη λοιπή βρωμοπαρέα. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο τέλος του 2011 κι είμαστε οι Radiohead και βρισκόμαστε ακόμα πάνω στο θρόνο μας. Ό,τι και να πεις γι’αυτούς τους τύπους, για την κλάψα τους κι όλα όσα έχουν γραφτεί κατά καιρούς, θα πρέπει να παραδεχτείς ότι κάνουν παιχνίδι, για την ακρίβεια ξέρουν ακόμα να κάνουν παιχνίδι στην εποχή τούτη της έντονης διαφοροποίησης και το κυριότερο, δίχως να ξεχνάνε να βάζουν κι άλλους στο παιχνίδι. Κατά τα άλλα, καθιερωμένος ήχος Radiohead εδώ και χρόνια, είτε θα κολλήσεις είτε όχι, αλλιώς θα μπορούσαμε να περιμένουμε μέχρι να γινει ο Yorke ο νεος Bono ώστε να υπάρχει επιτέλους ένας άξιος λόγος για να τον κράξουμε. Με πολύ αγάπη.
“The pot is full, of secrets to be told”

Advertisements
This entry was posted in Uhmmmm and tagged , . Bookmark the permalink.

Anything to say?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s